Günümüz Çocukları Marshmallow Testinde Daha Uzun Süre Bekliyor

Araştırmacılar, günümüzde bazı çocukların ünlü marshmallow testinde, ekstra şekerleme alabilmek için 1960’larda, hatta 80’lerde olduğundan daha uzun süre beklediklerini söylüyor.

Minneapolis’teki Minnesota Üniversitesi’nden psikolog Stephanie Carl ve meslektaşları, son zamanlarda hazzı, doyumu geciktirme isteğinin, ABD’deki ağırlıklı olarak beyaz, orta sınıf ailelerden gelen okul öncesi çocuklar arasında arttığını söylüyorlar. Bilim insanlarının Developmental Psychology’e ilettikleri rapora göre, marshmallow testi sırasında 2000’li yıllardaki 3 ila 5 yaş arasındaki çocuklar, 1960’lı yıllardaki çocuklardan ortalama iki dakika, 1980’lerin çocuklarından ise bir dakika daha uzun beklediler.

Başlangıçtan itibaren, marshmallow testi, çocukların yenilebilir zevki (hazzı) iki katına çıkarmak için 10 ila 15 dakika beklerken mevcut bir şekerlemeye direnme istekliliğini inceledi. Bu durumda, bir çocuk geri dönmek üzere bir süreliğine ayrılan araştırmacıyı tam olarak 10 dakika beklediyse çocuğa ekstra şekerleme verildi. Araştırmacılar, tepkiler kültürler arasında büyük ölçüde değişebilse de test tepkilerinin kendini kontrol etme konusunda sağlam bir beceriye işaret ettiğini varsaydılar.

Carlson, “Marshmallow testi bir çocuğun geleceğini belirleyemez, ancak özellikle okul ve sosyal durumlar bağlamında, çocukların zorlu bir durumu ne kadar iyi yansıtabileceğinin ve hedeflerine ulaşmak için stratejiler geliştirebileceğinin güvenilir bir göstergesidir” diyor.

1960’larda ilk marshmallow testlerini yöneten, Columbia Üniversitesi’nden psikolog ve çalışmanın ortak yazarı Walter Mischel, yeni bulguların çocukların laboratuvardaki, hazzı geciktirme istekliliğinin, günlük baştan çıkarıcı durumlara direnme kabiliyetine dönüşüp dönüşmediğini ele almadığını söylüyor.

Yeni çalışmada, ekip 3 ila 5 yaş arasındaki üç gruptan gelen verileri analiz etti ve karşılaştırdı: 1965 ve 1969 arasında marshmallow testini tamamlayan 165, 1985 ve 1989 arasında 135, 2002 ve 2012 arasında ise 540 çocuk vardı.

Çocukların şekerleme için bekledikleri ortalama süre her jenerasyonda git gide artmaktadır. Bu ortalama süre 60’larda beş dakika, 80’lerde altı dakika ve 2000’lerde yedi dakikaya kadar artış göstermiştir. Bu eğilim kız ve erkek çocuklarda, okul öncesi eğitim alan daha büyük ve küçük çocuklarda ve Amerika Birleşik Devletleri’nin farklı bölgelerindeki çocuklarda görülmüştür.

Aynı eğilimin yoksul ve beyaz olmayan ailelerden gelen çocuklar için de geçerli olup olmadığı bilinmemektedir. Carlson, önceki bazı bulguların, ekonomik ölçeğin altlarında kalan çocukların marshmallow testinde kısa sürede daha az şekerlemeyi seçerek hareket ettiklerini gösterdiğini söylüyor. Bu davranış, çocuklar öngörülemeyen ortamlarda yaşıyorsa veya şekerleme bonuslarını vaat eden yetişkinlere güvenmiyorsa anlamlı olabilir.

Carlson’un bulguları, 25 Mayıs’ta Psychological Science dergisinde yayınlanan ve marshmallow testinde uzun bekleme sürelerinin, okul başarısı ve ergenlik çağındaki sağlıklı davranışla zayıf bir şekilde bağlantılı olduğunu belirten bir raporunda toplanmıştır. 1960’larda marshmallow testine katılan çocuklar üzerinde yapılan çalışmalar bunun tersini ileri sürmüştür.

New York Üniversitesi’nden Psikolog Tyler Watts ve meslektaşları, 1995 veya 1996’da marshmallow testine katılmış olan, 15 yaşındaki, toplamda 918 genç için akademik ve davranışsal verileri analiz etti. Katılımcıların 552’si üniversite mezunu olmayan anneye sahipti. Çoğu ise alt-orta sınıftan veya yoksul ailelerden gelmişti.

Anneleri üniversite mezunu olan çocuklar, marshmallow testinde ortalama 5.4 dakika beklerken, anneleri üniversite mezunu olmayan çocuklar ise ortalama 4 dakika bekledi. Ancak, erken sözel ve matematik becerileri de dahil olmak üzere diğer zihinsel yetenekleri hesaba kattıktan sonra, çocukken doyumu, hazzı geciktirme ile gençlik dönemine gelindiğindeki başarı arasındaki bağlantıya ilişkin çok az kanıt ortaya çıktı.

Duke Üniversitesi’nden psikolog Terrie Moffitt, anneleri üniversite mezunu olan çocukların yüzdesinin son yıllarda artmasının, çocukların marshmallow testinde bekleme sürelerinin artmasını açıklamaya yardımcı olabileceğini söyledi. Ancak, farklı marshmallow testlerinden elde edilen bulguları karşılaştırmanın zor olduğunu da ekledi. Moffitt, çocuklara verilen talimatlar, test ayarı ve hatta marshmallowların boyutu ve rengi gibi çalışmalar arasında değişen ve ölçülemeyen faktörler nedeniyle çocukların ekstra şekerleme için bekleme isteğinin değişebileceğini söylüyor.

Avshalom Caspi, 2000’lerde test edilen okul öncesi çocukların yaklaşık yüzde 60’ının, 10 dakikalık bekleme süresini tamamladığını, 1980’lerde bu oranın yaklaşık yüzde 40, 1960’larda ise yüzde 30 olduğunu söylüyor. Belki de marshmallow testindeki performans artık gençlerin başarısını öngörmüyor çünkü çoğu çocuk artık ekstra şekerlemeler için neredeyse aynı süreyi bekliyor. Bir test çocuklardan çeşitli puanlar ortaya çıkarmazsa, bu testin daha sonraki davranışsal farklılıkları tahmin etme özelliği hakkında şüpheye düşülür.

Çeviri: Zeynep Aydın

Kaynak: ScienceNews

Bir cevap yazın