Terapistlerin Bir Terapisti Olmalı mı? Evet, Şimdi Her Zamankinden Daha Fazla

Hastalarımızla aynı stres faktörlerine maruz kalmak bizi olumsuz anlamda etkiler.

“Doktorlar en kötü hastalar olabilir.”

Ya da bu anlama gelen özdeyişler vardır. Ruh sağlığı profesyonellerinin yüzde kaçının kendileri için terapi aradığına dair mevcut veriler olmasa da (Papa ve Tabatchnik tarafından psikologları içeren ünlü bir çalışma 1994’e kadar uzanmaktadır), bunu yapmanın birçok engeli kolayca tanımlanabilir. Damgalamalar, utanç ve bencillik ve stoizm gibi değerlerin karanlık tarafı (aşağıya bakınız) sadece birkaçıdır. Ek olarak, mevcut covid-19 pandemisi ne kadar uzun sürerse ve ölüm oranı ne kadar yüksek olursa, ruh sağlığı hizmetlerine olan ihtiyaç o kadar belirgin hale gelecektir. Buna karşılık, bu, zihinsel sağlık profesyonellerinin zamanlarındaki taleplerin konuşulduğu, ikincil travmatik strese maruz kalmalarının arttığı bir durum yaratabilir.

Yine de, Amerikan İntiharı Önleme Vakfı, doktorların sadece yüksek dereceli sıkıntılara karşı daha duyarlı olmadıklarını, aynı zamanda yardım arama olasılıklarının daha düşük olduğu konusunda da uyardı. COVID-19’dan önce psikiyatristler de dahil olmak üzere doktorlar için intihar riskinin, genel popülasyondan 1,5 ila 2,25 kat daha yüksek olduğu konusunda uyarıyorlar. 2011’den APA verilerine dayanan bir çalışmada, Kleepsies ve arkadaşları (2011) psikologların da intihar için yüksek bir risk altında olduğu sonucuna varmışlardır. Daha önceki bir rapor (Gilroy ve ark., 2002) katılan psikologların% 62’sinin kendilerini depresif olarak tanımladığını bulmuştur. Bu eğilimler, son aylarda sağlık profesyonellerinin oldukça yaygın intiharlarında gördüğümüz gibi, daha da kötüsü için değişebilir.

Travmatik strese maruz kalma, bir bütün olarak toplumun zihinsel sağlık ihtiyaçları ve sağlık çalışanlarının yazılı olmayan etik kuralları gibi çeşitli faktörlerin bir kombinasyonu, terapistlerin kendi zihinsel sağlıklarını ve yardım arama becerilerini tehlikeye atabilir. Öyleyse, henüz yapmayan terapistlerin terapiyi düşünmesinin zamanı gelmiş olabilir.

İhtiyaç

Salgının başladığı Çin’de (Liang ve diğerleri, 2020) yapılan son bir çalışma, 14-35 yaşları arasında yüzlerce genci örneklemiş ve % 40’ının psikolojik problemler yaşadığını ve %14,4’ünün Posttravmatik Stres Bozukluğu (TSSB) belirtileri gösterdiğini bulmuştur. Referans olarak, TSSB Ulusal Merkezi’ne göre, ABD genel nüfusunda yetişkinler arasında TSSB yaygınlığı bu sayının yarısından (% 6.8) azdır. Ek olarak, JAMA Pediatri’de yayınlanan başka bir çalışma (Xie ve ark., 2020), COVID-19 nedeniyle izolasyondaki çocukların depresif semptomlarda artış gösterdiğini göstermiştir.

ABD topraklarında, yetişkinlerin neredeyse yarısı, COVID-19’un bulaşma, iş kaybı gibi stres faktörleri ve sevdiklerinden izole olma endişeleri nedeniyle zihinsel sağlıkları (Keizer Family Foundation anketi) üzerinde olumsuz etkileri olduğunu bildirmektedir. COVID-19 Pandemisi Nedeniyle BM Küresel Ruh Sağlığı Krizine Karşı Uyarılar başlıklı yeni bir New York Times makalesi, ölüm ve hastalık ile çevrili olmanın bir bütün olarak toplum üzerindeki etkisini özetledi.

Ruh sağlığı profesyonelleri için, klinisyenlerin aynı korku stresörlerinden, sevdiklerinden ayrı ve belirsizlikten geçtikleri gerçeğiyle birleştiğinde hizmetlerine olan artan ihtiyaç, ruh sağlığı uygulayıcılarının tükenmişlik ve ikincil travmatizasyon riski çok yüksek olacağı anlamına gelir.

Maruziyet

Önceki bir makalede, COVID-19’un sağlık çalışanları için nasıl ahlaki bir yaralanma pandemi olabileceğini ve akıl sağlığı profesyonellerinin ön saflarda yer almasını tartıştım. Genel olarak birçok sağlık hizmeti sağlayıcısı için COVID-19, hayat kurtaran ve hayatını sona erdiren kararlar vermek zorunda kaldıkları, enfekte hastaların bakımı nedeniyle uzun süre ailelerinden ayrıldıkları veya çalıştıkları kurumlara işten atıldığını ve harcanabileceğini hissettim.

Doğrudan psikoterapi sağlayan birçok danışman için, travmaya maruz kalma riskinin artması, son zamanlarda yaşanan bir başka mücadele tarafından da yansıtılmaktadır: bir yandan sağlık çalışanlarının kendileri olan, günlük ölüm ve keder deneyimleriyle mücadele eden ve diğer yandan dengeleme , pandeminin ciddiyetine inanmayan ve toplumda güvenlik kurallarına uymayı reddeden hastalar. Böyle bir kutuplaşma durumu belirli bir miktarda duygusal kargaşa yaratabilir. Yine de hastalarımıza yardım etmek için, TÜMÜ ile ilgilenmeye ve bunlara bağlı kalmaya ve kişisel fikirleri bir kenara bırakmalıyız. Kendi dostlarımıza tavsiyede bulunacağımız gibi, bu en iyi şekilde kendi terapistimizin ofisinin güvenliği için yapılabilir.

Değerlerin Karanlık Tarafı

Ve son fakat aynı derecede önemli olarak, bilinçli olarak tutulan değerlerimiz, öz bakım söz konusu olduğunda, gerektiğinde yardım istemek ve kendi zihinsel sağlığımıza öncelik vermek gibi bilinçdışı çatışmalar yaratabilir. Terapistler olarak, önemli duygusal zorluklara dayanabilmekten, başkalarının refahını geliştirmeye adanmış olmak, belirli bir ahlaki zarar vermemekle rehberlik etmekten gurur duyuyoruz. Yukarıda belirtilen erdemlerin hizmetinde yetkinliğimizi sürekli arttırmak ve becerilerimizi arttırmak için çalışıyoruz. Bununla birlikte, bir salgın gibi uzun süreli bir kriz sırasında, bu değerlerin bazı bilinçdışı yönleri de bize zarar verebilir.

Örneğin özveriliğin olması kendi sağlığımızı görmezden gelmeyle sonuçlanabilir. Başkalarının refahını önemsemek mesleğimizde bir güç olsa da, özverili olmak, yalnızca kendimizi en son koyarsak “hak ettiğimiz” inancı gibi bazı bilinçdışı motivasyonlar taşıyabilir. Stoacılık ve zihinsel tokluk ise kendi sıkıntı belirtilerimizi defalarca fark etmemeye neden olabilir. Bu da, artan alkol tüketimi, izolasyon, düzensiz beslenme alışkanlıkları ile gizlice başa çıkma ile sonuçlanabilir, bu da utançlara yol açabilir ve hatta yardım arama isteğimizi daha da azaltabilir. Mükemmelliğin değeri ise, herhangi bir kusur veya hatanın hoşgörüsüzlüğüne, özeleştiriye ve utanç duygularına dönüşebilir.

Eğitimimizin bir dereceye kadar bizi duygusal kargaşa ve stresle daha iyi başa çıkmaya hazırlayabileceği doğru olsa da, bilinçsizce bu değerlerin karanlık tarafına daha güçlü bir şekilde abone olan bizler, özellikle stresli bir süre boyunca gerekli öz bakım seviyelerini uygulamak için daha zor bir zamana sahip olabilirler. Bir arkadaşın dediği gibi, dünyadaki en güçlü kişi olabilirsiniz ve bench press 400lbs, ve yükün 450lbs olacağı bir zaman gelecektir.

Eğitimimizin bir dereceye kadar bizi duygusal kargaşa ve stresle daha iyi başa çıkmaya hazırlayabileceği doğru olsa da, bilinçsizce bu değerlerin karanlık tarafına daha güçlü bir şekilde katkıda olan bizler, özellikle stresli bir süre boyunca gerekli öz bakım seviyelerini uygulamak için daha zor bir zamana sahip olabilirler. Bir arkadaşın dediği gibi, dünyadaki en güçlü kişi olabilirsiniz ve bench press 400lbs, ve yükün 450lbs olacağı bir zaman gelecektir.

Bilimsel araştırmaların neden terapistlerin, en azından hayatlarının bazı noktalarında, kendi terapilerine sahip olmaları gerektiği konusunda daha fazla bilgi edinmek için, gelecek hafta tekrar ayarlarlar. “Terapistlerin kendi terapileri olmalı mı? Bilim evet diyor.” Örtük motivasyon ve atıf hataları gibi belirli normatif bilinçdışı süreçlerin, akıl sağlığı uzmanları olarak profesyonel kimliklerimizi nasıl etkilediğini ve terapinin bunu nasıl giderebileceğini açıklayacağım.

Çeviren: Sıla Yalçınöz

Kaynak: Psychology Today

Bir cevap yazın